အလု ပ် မှာ တအား လုပ်မပြပါ နဲ့…ခေတ် မတူတော့တာ ကို သိကြားမင်း လည်း သိသွားရှာပြီ

Posted on

တစ်ခါတုန်းက ရွာတစ်ရွာ မှာ သူဆင်းရဲသားတစ်ယောက်ရှိတယ် ။ သူမှာနွားပိန် တစ်ကောင်ပဲ ရှိတယ် ။ လယ်လုပ်ရ တာနွားနဲ့အတူရုန်းကန်နေ ရတယ် ။ သိကြားမင်းက သူကိုတစ်နေ့တစ်နေ့ကြည့်ပြီး သနားလာ တယ် ။ သနားပြီးတော့ တဲနား မှာ နွားလားဥဿဖ ကြီး ယောင်ဆောင်ပြီး နေတယ်။ သူဆင်းရဲအဖိုအိုက တွေ့ တော့ချော့ဖမ်းပြီး သူနွားပိန် နဲ့တွဲခိုင်းတော့တာပေါ့ကွယ်။

အဲ့မှာစတွေ့တာပဲ တွဲခိုင်းတော့ နွားပိန်က မရုန်းနိုင်ဘူး လိုက်တောင်တ ရွတ်ဆွဲနေသေး ၊ နွားလားဥဿဖ သိကြားမင်းလည်း အသကုန်ပြိုင်းတာပေါ့ ။ တစ်နေ့ တစ်နေ့အားကုန်ရုန်းရတဲ့အပြင် ၊ သူဆင်းရဲ အဖိုး အိုက ပါးစပ်ကရေရွတ်ဆဲပြီးကြိမ်လုံး နဲ့အသကုန်ရိုက် သေးတယ်။

အလု ပ် မှာ တအား လုပ်မပြပါ နဲ့.

၃ ၄ ရက်ကြာလာတော့ သိကြားမင်းမခံနိုင်တော့ဘူး ၊ နွားအသွင်ကနေပြောင်းပြီး အဖိုးကြီးကိုမေးတော့တာပေါ့ ဘာလို့ စွတ်ရိုက် စွတ်ဆဲနေတာလည်း ဟို ခင်ဗျားနွားကော ဆဲပါလား ဆိုတော့ အဖိုအိုပြောတဲ့ စကားကအရမ်း မှတ်သားလောက်တယ် ။

ကျနော်နွားပိန် ကို စွတ်ရိုက်ရင်သေသွား မှာပေါ့ ရုန်းမှ မရုန်း နိုင်တာ ၊ ဒါသူအတွက် အစွမ်းကုန်ပဲ နွားလား ဥဿဖပဲရုန်း နိုင်မှာ ၊ အဲ့တော့ ရုန်းအား ပိုကောင်း အားသန်တဲ့ကောင် ကို ပဲ ဖိရိုက်ရပါတယ် လို့ပြန်ပြောတာပေါ့ ။ သိကြားမင်းလည်းနောင်တ အသိတရားရပြီး ။ နတ်ပြည် ပြန်တက် သွားတယ်။

မောင်လေး ညီမလေးတို့ လူဘဝ လက်တွေ့ ဘဝမှာလည်း အဲ့လိုပဲ အိမ်တွေ ၊ရုံးတွေ ၊ အလုပ်တွေ မှာ အဲ့ လိုနွားပိန် တှရှေိတယျ။ အလုပ်ရှင်က ရုန်းနိုင်မယ် ထင်တဲ့သူ ၊ အားကောင်းတဲ့သူ ကို ဖိခိုင်း၊ဖိနင်းကြ တယ်တဲ့ ။ အာကြောင့် အရမ်း စွတ်မလုပ်ပြ နဲ့ အားမကောင်းစေ နဲ့တဲ့ ဘဝမှာ တစ်ခါတစ်လေ မရုန်းပဲတရွတ် တိုက်ဖို့လည်း လိုတယ် ၊ ဒါမှ အရမ်းရိုက်ခံရတဲ့ဘေးက လည်းလွတ်မှာ ၊ သိကြား မင်းတောင်ထွက်ပြေး ရဖူးတယ် ။

မော်တီဗေးရှင်းအတွေးများ

From : Naing Min ( လေးစားစွာဖြင့် ခရက်ဒစ်ပေးပါသည် )

Zawgyi

တစ္ခါတုန္းက ႐ြာတစ္႐ြာ မွာ သူဆင္းရဲသား တစ္ေယာက္ရွိတယ္ ။ သူ မွာႏြားပိန္ တစ္ေကာင္ပဲ ရွိတယ္ ။ လယ္လုပ္ရ တာႏြားနဲ႕အတူ႐ုန္းကန္ေန ရတယ္ ။ သိၾကားမင္းက သူကိုတစ္ေန႕တစ္ေန႕ၾကည့္ၿပီး သနားလာ တယ္ ။ သနားၿပီးေတာ့ တဲနား မွာ ႏြားလားဥႆဖ ႀကီး ေယာင္ေဆာင္ၿပီး ေနတယ္။ သူဆင္းရဲအဖိုအိုက ေတြ႕ ေတာ့ေခ်ာ့ဖမ္းၿပီး သူႏြားပိန္ နဲ႕တြဲခိုင္းေတာ့တာေပါ့ကြယ္။

အဲ့မွာစေတြ႕တာပဲ တြဲခိုင္းေတာ့ ႏြားပိန္ က မ႐ုန္းနိုင္ဘူး လိုက္ေတာင္တ ႐ြတ္ဆြဲေနေသး ၊ ႏြားလားဥႆဖ သိၾကားမင္းလည္း အသကုန္ၿပိဳင္းတာေပါ့ ။ တစ္ေန႕ တစ္ေန႕အားကုန္႐ုန္းရတဲ့အျပင္ ၊ သူဆင္းရဲ အဖိုး အိုက ပါးစပ္ကေရ႐ြတ္ဆဲၿပီးႀကိမ္လုံး နဲ႕အသကုန္ရိုက္ ေသးတယ္။

၃ ၄ ရက္ၾကာလာေတာ့ သိၾကားမင္း မခံနိုင္ေတာ့ဘူး ၊ ႏြားအသြင္ကေနေျပာင္းၿပီး အဖိုးႀကီးကိုေမးေတာ့တာေပါ့ ဘာလို႔ စြတ္ရိုက္ စြတ္ဆဲေနတာလည္း ဟို ခင္ဗ်ားႏြားေကာ ဆဲပါလား ဆိုေတာ့ အဖိုအိုေျပာတဲ့ စကားကအရမ္း မွတ္သားေလာက္တယ္ ။

က်ေနာ္ႏြားပိန္ ကို စြတ္ရိုက္ရင္ေသသြား မွာေပါ့ ႐ုန္းမွ မ႐ုန္း နိုင္တာ ၊ ဒါသူအတြက္ အစြမ္းကုန္ပဲ ႏြားလား ဥႆဖပဲ႐ုန္း နိုင္မွာ ၊ အဲ့ေတာ့ ႐ုန္းအား ပိုေကာင္း အားသန္တဲ့ေကာင္ ကို ပဲ ဖိရိုက္ရပါတယ္ လို႔ျပန္ေျပာတာေပါ့ ။ သိၾကားမင္းလည္းေနာင္တ အသိတရားရၿပီး ။ နတ္ျပည္ ျပန္တက္ သြားတယ္။

ေမာင္ေလး ညီမေလးတို႔ လူဘဝ လက္ေတြ႕ ဘဝမွာလည္း အဲ့လိုပဲ အိမ္ေတြ ၊႐ုံးေတြ ၊ အလုပ္ေတြ မွာ အဲ့ လိုႏြားပိန္ တွေရွိတယ်။ အလုပ္ရွင္က ႐ုန္းနိုင္မယ္ ထင္တဲ့သူ ၊ အားေကာင္းတဲ့သူ ကို ဖိခိုင္း၊ဖိနင္းၾက တယ္တဲ့ ။ အာေၾကာင့္ အရမ္း စြတ္မလုပ္ျပ နဲ႕ အားမေကာင္းေစ နဲ႕တဲ့ ဘဝမွာ တစ္ခါတစ္ေလ မ႐ုန္းပဲတ႐ြတ္ တိုက္ဖို႔လည္း လိုတယ္ ၊ ဒါမွ အရမ္းရိုက္ခံရတဲ့ေဘးက လည္းလြတ္မွာ ၊ သိၾကား မင္းေတာင္ထြက္ေျပး ရဖူးတယ္ ။

ေမာ္တီေဗးရွင္းအေတြးမ်ား

From : Naing Min ( ေလးစားစြာျဖင့္ ခရက္ဒစ္ေပးပါသည္ )

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *